บล็อกข่าวสารสาระ เรื่องราวในแวดวงทหารและตำรวจ

"สูเป็นใครกัน" .......


หลายคนอาจสงสัยหน้าตาเหมือนแอดมินบล็อกนี้หรือเพ็จ IG และ twitter ในนาม Army Etc. 

"สูเป็นใครกัน" ..........เอ๋า ผมก็เป็นทหาร ซิครับท่าน ผมเป็นทหารตัวเล็กๆยศไม่ใหญ่ แต่ใจกวนบาทา สังกัดกองทัพภาคที่ 4 หน่วยทหารแห่งแรกในภาคใต้นิละ แต่ตัวผมไปช่วยราชการสนามอยู่สามจังหวัดครับ ถึงผมจะไม่ได้บู้แหลกลาน แต่ก็ได้รับฉายาจากนายพลท่านหนึงว่า "นักรบห้องแอร์เพาเวอร์พอย แรงเจอร์" ซึ้งน้ำตาจะไหล ขอบคุณครับสำหรับฉายา ผมยังคิดถึงท่านเสมอแต่ผมจะตามท่านไปให้ช้าที่สุดเพราะผมไม่รู้ว่าท่านอยู่ชั้นบน(สวรรค์)หรือชั้นล่าง(นรก)หายากนะ.........

ก็เร่ิมต้นเหมือนเด็กวัยรุ่นทั่วไปเรียนประถม มัธยมต้นก็ พยายามสอบ ร.ร.ทหาร มัธยมปลายก็เอาอีก แต่หลายๆ ครั้งสอบม่ายยย....ไม่ติดร้องไห้น้ำตาเป็นเผาเต่า (นับได้ก็เป็นฝูงอยู่)หลายครั้ง......บลาๆๆๆ ก็หันเหไปเรียนในสายสามัญที่เด็กๆทั่วไปเขาไปกัน หลังจากออกจากรั้วศิลปากร
ออกมาลุยชีวิต(บัดซบ) อยู่พักใหญ่ๆ ขายของตลาดนัดก็เคย ทำโรงงานเซรามิกเองก็เคย หลังธุรกิจเจ๊ง ก็จากไปทำงานโรงงานเงินเดือนก็หลายหมื่นอยู่แต่ใจมันบอกว่า "นิมันไม่ใช่ My Way แล้วสูจะมาทนทำตะบักตะบวยอันใด" จึงหัดหน้าเข้าวัด(ข้างบ้าน)เพื่อไปเป็นเด็กวัด (ไม่ใช่พระ) เพื่อจะได้มีเวลาอ่านหนังสือสอบทหารอย่างเต็มที่อีกครั้ง

ผมเริ่มต้นการเป็นทหารกับการสอบนายทหารประทวนสายงานสัสดี ปี 2550 หรือนายสิบนักเรียนสัสดี รุ่นที่ 1 ปี 2550 ผมมาจากทหารกองหนุน (นศท.ชั้นปีที่ 5 ) ดิ่งมาตกลงกลางวงที่ กองทัพภาคที่ 4 ด้วยไม่รู้ว่าอะไรคืออะไร ชื่อแต่ละที่ไม่เคยคุ้นหู อำเภออะไรหว่า ชื่อไม่เคยคุ้นตา และที่สำคัญค่ายที่ผมไปอยู่นั้น อยู่ตรงไหนของประเทศไทยกันนิ หลังจากเดินทางแบบถุงทะเลใบเดียว เครื่องแบบมาก็ได้มาอยู่และเป็นแอดแมว Army Etc.อย่างทุกวันนี้
(จะมาอัพเดทกันต่อไปนะครับ)




ความในใจรายวันของแอดมิน

25 ก.ค. 2558
 ภารกิจแบบ multi role หลากหลายภารกิจ จนคนใกล้ตัวงง "เขาให้สูไปเป็นโปรแกรมเมอร์ไม่ใช่หรึ???" เอ๊า....นะนิละ "ทหาร" ว่าแล้ว ผมได้แต่หัวเราะแฮะๆ
น้องๆที่โทรมาถามหาชีทแนวข้อสอบหรือสั่งซื้อ บอกเลยสูมาผิดที่แล้ว ที่นี่เพ็จ Army Etc. ผมไม่นิยมเพราะผมสอบติดเพราะอ่านตำราและประสบการณ์ที่สอบๆมา แนวข้อสอบเก่าหรือเก็งข้อสอบ ใช้อะไรไม่ค่อยได้ ไม่ตรงเพราะกรรมการหน่วยเขาก็เปิดตำราออกใหม่ แม่ม ทุกที "ทำไมสูรู้" เอ๋าก็เคยเห็นนิ เสียเงิน เสียเวลา สู้อ่านสรุปเน้ือหา หรือตำราในชั้นเรียนไม่ได้ อย่างน้อยข้อสอบพลิกแพลงยังพอทำได้


อีกอย่างผมมีตัวตน เป็นข้าราชการทหาร ก็อย่างที่เห็นๆ หลายๆคนก็เคยโทรสอบถาม เรื่องการสอบผมมิกล้าเสี่ยงให้คนมาสรรเสริญว่า "สูเอาอะไรไปหลอกขายประชาชี ฟะ....." ใครเอาไปฟ้อง โดนสอบสวนตายห่าผม บ่ ผมไม่กล้าหาญปานนั้น ให้ไล่ยิงโจรยังดีกว่า ขนาดข่าวลงยังเช็คแล้วเช็คอีก ไม่ชัวร์ไม่ลง ไอ้ประเภทข่าวเขาว่า เขาไหนละ เขาหิมาลัยใช่ไหม โอยไม่ไหวเย็น...ฮิบฮาย???? ผมไม่เอามาลงให้เสียผู้ใหญ่(กำนัน)หรอก
บ่นไม่จบกับโพสต์นี้เขียนที่นราฯ พอดีเอาพัสดุกองยักษ์ ขึ้น C-130 แล้วมาทำงานต่อที่นี่ เลยมาเขียนต่อที่ บน.6 ที่ดอนเมือง เมื่อเช้าไอ้โจรตุ๊ดเพิ่งลอบวางระเบิดพระกับน้อง ถ้าผมอยู่ก็ต้องออกเยี่ยมคนบาดเจ็บ ให้กำลังใจ ทำข่าว ผมไม่เวลามาหากินกับการขายของออนไลน์หรอกครับ ที่ปรับเพ็จ ปรับบล็อกใหม่ ตัดเนื้อหาไม่เกี่ยวกับทหาร ตำรวจ อส. อส.ทพ.ออกให้กระชับตรงประเด็น ก็เพื่อจะเสนอมุมมองอีกมุมของชีวิตพวกเรา และแนะแนวข่าวสอบ เพราะบอกตรงๆ สมัยผมไม่มีคนทำ ผมเลยตั้งใจไว้ว่า ตูสอบติดเมื่อไหร่นะ จะทำอย่างนิละ
ตำราผมรวมไว้คอลัมน์ด้านขวาของบล็อก http://army-etc.blogspot.com ใครสนใจก็ไปโหลดกันฟรีๆ ผมเจออะไรใหม่ก็จะนำมาเก็บไว้
ความในใจรายวันของแอดมิน

25 ก.ค. 255
หายไปพักใหญ่ครับ เป็นนกฟรีนิกซ์ครับ เกิดจากขี้เถ้าตัวเอง คืนชีพ ลุกจากความเจ็บใจได้ ไม่หายไปไหน แล้วจะเล่าให้ฟัง หรือว่ากันหลังไมค์ แต่ทั้งหมดทั้มวล หากเสียศรัทธาในอาชีพ จงอย่าเสียศรัทธาในเพื่อนร่วมรบ หากไม่มีทั้งหมดทั้งมวลก็จงอย่างเสียศรัทธาในตนเอง หากเราทำดีที่สุดแล้ว

 
ขอให้น้อง และทุกๆ ท่านที่ติดตามผมสวัสดีมีชัย ใช้ชีวิตให้คุ้มค่าตอบแทนแผ่นดิน เพื่อชีวิตที่เสียไปเพื่อรักษาไว้จะได้ไม่สูญเปล่า

แต่ว่าไอ้นกนี้มันก็บ๊องๆ หาฟืนหาไม้ไว้ก่อกองไฟไว้เผาตัวเอง แต่ก็ฟื้นมาจากขี้เถ้าได้
ผมก็ชอบหาเรื่องใส่ตัวจริง ยอมหักไม่ยอมงอ ต้องถูกต้อง ทำให้ดีที่สุดถึงจะทำ นิละเหมือนฟืนรอเวลาไหม้ แต่เอานะไอ้นกฟินิกซ์บ๊องตัวนี้ก็ลุกขึ้นมาได้นะ ล้มไม่นานหรอก

เจ็บได้ก็ฟื้นได้เว้ย...ฮา